KURULUŞ AMACI

 1877 Osmanlı-Rus Savaşı’nın ardından başlayan göçler, 1877-79 arasında İstanbul’a dört yüz bine yakın göçmenin gelmesine, sokaklarda evsiz, barksız, hasta, kimsesiz çocuk ve dilencilerin artmasına neden olmuştur. Tüm bu muhtaç insanları bir araya toplayıp ıslah ederek, sanat sahibi yapmak, kimsesizlerin son ömürlerini huzur içinde yaşamalarını sağlamak maksadıyla zamanın Padişahı II. Abdülhamid Han, bir Darülaceze kurulmasını ferman ile emir buyurmuştur. Bu ferman sonrası oluşturulan komisyonun tetkikleri neticesinde, Darülaceze’nin Okmeydanı’nda kurulmasının muvafık olacağı ve inşaatının 72.000 altın liraya çıkabileceğini padişaha arz etmişlerdir. Bunun üzerine Darülaceze’nin Okmeydanı’nda inşasına başlanması Padişahın 25 Mart 1306 (6 Nisan 1890) tarihli fermanı ile emir buyrulmuş ve bu ferman 30 Mart 1306 (11 Nisan 1890) tarihli Resmî Tebliğ ile yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. 

II. ABDÜLHAMİD HAN'IN MİRASI

 Sultan Abdülhamid Han, Darülaceze’nin kuruluş masraflarını karşılamak üzere 7.000 altın lira kıymetindeki eşyasını hediye etmiş, 10.000 altın lira da nakit olarak bağışlamıştır. Ayrıca yardım kampanyası düzenlenmiş, geniş bir katılım sağlanmış ve toplanan teberrularla 50.000 altın lira toplanmıştır. Böylelikle temin edilen inşaat parası ile 6 Ekim 1892 tarihinde 21 koyun kesilerek Darülaceze’nin temeli atılmış ve Sultan Abdülhamid Han’ın cülusunun sene-i devriyesi olan 19 Ağustos 1895 tarihinde binaların inşaatı tamamlanarak fotoğraflardan oluşan iki albümle birlikte anahtarları Sultan Abdülhamid Han’a teslim edilmiştir. Darülaceze’nin resmî açılışı 31 Ocak 1896 tarihinde yapılmıştır. Darülaceze toplumumuzun dezavantajlı gruplarını sahiplendiği kadar milletimizin asaletinin işareti olan merhametin de canlı bir örneğini oluşturmaktadır. 

FAALİYET ALANLARI

1895 yılında Sultan II. Abdülhamid Han tarafından kurulan, kurulduğu günden bu yana 30.000’i çocuk olmak üzere toplam 72.000 kişiye kuruluş felsefesinden ödün vermeden “Şefkat Yuvası” olmuştur. Din, dil, ırk, sınıf ve cinsiyet farkı gözetmeksizin bakıma muhtaç, yaşlı, engelli insanlara, sokağa terk edilmiş kimsesiz yavrulara T.C. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’na bağlı olarak hizmet vermektedir. Darülaceze’de barınan sakinlerin tüm giyinme, barınma, gıda, sağlık ve bakım ihtiyaçları 24 saat aralıksız hizmetle kurum tarafından karşılanmaktadır. Sakinlerin muayene ve tedavi hizmetleri, koruyucu sağlık hizmetleriyle acil veya kronik rahatsızlıklar tedavi edilmeye çalışılmakta, ileri tetkik ve tedavi gerektiren durumlarda hastanelerle bağlantı kurularak her türlü tıbbi tedavileri yapılmaktadır.

BÖLÜMLERİ

İlk yıllarında Darülaceze biri idare binası, ikisi erkeklere ikisi kadınlara ait olmak üzere 4 aceze (âcizler) pavyonu, 200 yataklı bir hastane, yetimhane, çamaşırhane ile hamam gibi hizmet binaları ve el sanatları ile ilgili imalathaneler, fırın ve cami, kilise ve havradan oluşan, sadece barınma olarak düşünülmeyen büyük bir kompleksti. 0-7 yaş aralığındayken terk edilmiş çocuklar için bir de süt emzirme yeri (ırda’hâne) yapılmıştı. 

Amansız harp yıllarında Darülaceze, bırakın dini bir baskı yapmayı, en küçük hiçbir ayrım yapmadan yapılan sekiz binanın dördünü Müslümanlara, dördünü de gayrimüslimlere tahsis eden idare bütün insanlara muhteşem medeniyet üniversitesinde bir şefkat dersi vermiştir.